Webformulieren verzamelen belangrijke gegevens van klanten en prospects. Om er zeker van te zijn dat de gegevens correct zijn ingevuld, kan je besluiten bepaalde velden te valideren (controleren). Bijvoorbeeld of het e-mailadres wel een @ heeft, of dat een verplicht veld echt is ingevuld.
Wat je niet wilt is het je gebruikers onnodig lastig maken.
Vier fouten die je NIET mag maken bij het ontwerpen van webformulieren.
1 NIET onnodig valideren
Mijn grootste persoonlijke ergernis bij webformulieren is de validatie van het postcodeveld. Verzend je ook naar het buitenland? Laat die postcodecheck dan achterwege als de klant een ander land dan Nederland aanvinkt. Of bouw de postcode-validatiecheck voor alle landen in je systeem. Het gebeurt regelmatig dat ik bij land ‘Brazilië’ kies of invul en dan vervolgens een foutmelding krijg als de postcode niet in het juiste formaat is ingevuld.
Zo, die frustratie is eruit.
Valideren dat een URL correct is, moet je ook óf goed doen, óf helemaal niet doen. Niet iedereen zet namelijk http:// voor het adres. Of www. Alle 3 de opties zijn geldig, dus laat het aan de gebruiker over welke hij wil gebruiken.
Staan er optionele velden in je formulier? Valideer die dan ook niet. Als deze informatie (blijkbaar) niet superrelevant is, ga de gebruiker dan ook niet lastig vallen met eventuele typfoutjes.
2 NIET onduidelijk zijn over verplichte velden
Heeft je formulier verplichte velden? Geef deze dan duidelijk aan. Niets zo vervelend als een formulier volledig invullen om er dan achter te komen dat je een en ander gemist heb. Of eigenlijk, nog vervelender is het als hele formulier dan automatisch voor je gewist wordt.
Bij onderstaand voorbeeld worden de verplichte velden alleen achteraf aangegeven. Blijkbaar is het telefoonnummer verplicht, want het staat nu in een rood vak. Wel scrolde de pagina na het versturen van het formulier automatisch naar boven, waardoor ik niet wist of het formulier werd verzonden of niet. Stuur dus altijd een confirmatie dat het formulier verzonden is. Ook belangrijk voor analyse achteraf.
Ook in het voorbeeld hierna stond niets aangegeven over verplichte velden. Tot ik op ZENDEN klikte. Na 3x kijken zag ik de uitroeptekens in licht rood achter de velden staan.
Een asterix (*) voor het verplichte veld is tegenwoordig voor de meeste gebruikers voldoende. Voor de zekerheid kan je vooraf aangeven wat dit sterretje betekent. Je kunt verplichte velden ook met kleurcodes aangeven, maar dan moet je zeker vooraf aangeven wat die kleuren betekenen. Let trouwens wel op kleurenblindheid, ongeveer 1 op 25 mensen heeft een vorm van kleurenblindheid. Testen van je kleurencontrast kan bijvoorbeeld op de site van Etre.
3 GEEN reset-knop onder het formulier
Wie als eerste een reset-knop (of clear form button) onder een webformulier heeft gezet weet niemand meer (ik heb het nagevraagd). Waarschijnlijk was het een tester. Verder is er namelijk niemand die zo’n knop zou willen aanklikken. Met één klik ben je namelijk alle informatie in één keer kwijt.
Of ik situaties kan verzinnen waarbij zo’n knop toch handig is? Vast wel. Maar voor elke andere situatie wil je het je gebruiker niet aandoen om misschien wel (per ongeluk) zijn volledig ingevulde formulier te wissen. De kans is groot dat hij het geen tweede keer invult. Om je misschien een betere voorstelling van de situatie te geven: stel je voor: een ‘verwijder document’ knop direct naast je ‘bewaar document’ knop. En zonder de vraag: ‘weet je het zeker?’
4 GEEN gegevens vragen die je niet direct nodig hebt
Als marketeer wil je natuurlijk zoveel mogelijk weten van je klanten. Maar er is een plaats en een tijd voor alles. Om een product of dienst te verkopen heb je meestal geen persoonsgegevens nodig als geslacht, leeftijd en favoriete stripheld.
Is de koop gedaan? Heb je nog meer aan te bieden? Dan is die klant waarschijnlijk best bereid meer informatie over zichzelf prijs te geven. Daar is permissie marketing immers volledig op gebouwd.
Mocht je toch vroegtijdig in de verleiding komen om een paar extra vragen te stellen voor in je klantdatabase: zorg dan dat je deze velden niet-verplicht maakt. Dat is beter voor de klantrelatie, usability én conversie.
Patrick Bakker is tekstschrijver voor Staaltaal en website analist voor Siteproof. Siteproof controleert en beoordeelt websites o.a. op gebruiksvriendelijkheid.
{ 1 trackback }